E-nummers

Alle e-nummers die in Europa mogen, plus de verboden. Zoek op het nummer of op de naam van het etiket.

Waar komen ze vandaan? Bekijk de natuurlijke en de synthetische e-nummers.

Wat zijn e-nummers?

Op bijna elk pak in de supermarkt staan ze: E330, E471, E160a. Of juist niet, en staat er "citroenzuur" of "mono- en diglyceriden van vetzuren". Per nummer lees je hier wat het is, waarom het erin zit en hoe je het herkent.

Additieven zijn stoffen die je normaal niet als eten op zich eet, maar die een fabrikant toevoegt om iets met het product te doen. Een kleurstof maakt snoep feller, een conserveermiddel houdt saus langer goed, een emulgator zorgt dat margarine niet uit elkaar valt.

Elk additief dat in de Europese Unie mag, staat op één lijst in Verordening (EG) nr. 1333/2008, met een nummer. Die lijst zegt ook in welke producten het mag en hoeveel. EFSA, de Europese voedselautoriteit, beoordeelt de veiligheid. Additieven die al vóór 2009 waren toegestaan, worden allemaal opnieuw beoordeeld, en een paar zijn daarna van de lijst gehaald, zoals titaandioxide (E171) in 2022.

De nummers zijn grofweg ingedeeld in reeksen: de 100-reeks zijn kleurstoffen, de 200-reeks conserveermiddelen, de 300-reeks antioxidanten en zuurteregelaars, en zo verder. Dat is een vuistregel, geen wet: de echte functie verschilt per stof en soms per product.

Hoe staan e-nummers op het etiket?

De regels staan in Verordening (EU) nr. 1169/2011 en de NVWA legt ze uit. In de ingrediëntenlijst staat eerst de functie (de categorie), en daarna de naam of het e-nummer. De fabrikant mag kiezen. Daarom zie je steeds vaker namen in plaats van nummers: "emulgator: zonnebloemlecithine" leest vriendelijker dan "emulgator (E322)", maar het is hetzelfde.

Een andere naam dan de officiële mag niet. Rozemarijnextract (E392) mag bijvoorbeeld niet zo op het etiket als het als antioxidant is gebruikt. Er zijn twee uitzonderingen. Bij gemodificeerd zetmeel hoeft het nummer er niet bij. En een additief dat er alleen via een ander ingrediënt in zit en in het eindproduct niets meer doet, hoeft niet op het etiket.

Zoek je een stof op, gebruik dan het zoekveld bovenaan: het zoekt ook op de namen die fabrikanten in plaats van het nummer gebruiken.

"Zonder e-nummers": klopt dat altijd?

Niet altijd. Sommige fabrikanten gebruiken een ingrediënt dat hetzelfde doet als een additief, zodat er geen e-nummer op het etiket hoeft. Volgens de NVWA is zo'n "clean label"-ingrediënt dat voor een technisch doel wordt gebruikt gewoon een additief, en dan is het vaak een niet-toegelaten additief. Het bekendste voorbeeld: selderij- of bietenextract in vleeswaren in plaats van nitriet. Dat extract levert dezelfde stoffen, alleen staat er geen E250 op het pak.

Andersom is een product met e-nummers niet vanzelf ongezond. Of iets gezond is, hangt veel meer af van wat er verder in zit: suiker, zout, vet, vezels en hoe bewerkt het is.

Meer in de kennisbank

• Calorieën overzicht

  Calorieën en voedingswaarde van ruim 2.300 producten, per 100 gram en per portie.

  →

Veelgestelde vragen

Bronnen: Verordening (EG) nr. 1333/2008, geconsolideerde versie 18 augustus 2026; databank levensmiddelenadditieven van de Europese Commissie; Verordening (EU) nr. 1169/2011, bijlage VII deel C; NVWA, Additieven op etiket vermelden; NVWA, Handboek Additieven in levensmiddelen (2024). Functies buiten kleurstoffen en zoetstoffen: JECFA-databank van de WHO en de FAO.